تاریخ انتشار :پنج شنبه ۳۰ بهمن ۹۹.::. ساعت : ۸:۴۵ ق.ظ
فاقددیدگاه

پیش‌بینی زوال شناختی با بررسی الگوهای راه رفتن

پژوهشگران کانادایی در بررسی جدید خود دریافته‌اند که می‌توان با بررسی الگوهای راه رفتن، زوال شناختی را پیش‌بینی کرد.

به گزارش قائم آنلاین، به نقل از وب‌سایت رسمی دانشگاه وسترن، پژوهشگران برای نخستین بار موفق شده‌اند به بررسی این موضوع بپردازند که چگونه الگوهای متفاوت راه رفتن افراد مسن می‌توانند بر تشخیص دقیق‌تر انواع متفاوت زوال عقل و آلزایمر اثر بگذارند.

گروهی از پژوهشگران کانادایی به سرپرستی “دانشگاه وسترن”(Western University)، الگوهای راه رفتن و عملکرد مغز ۵۰۰ شرکت‌کننده را در یک آزمایش بالینی مورد بررسی قرار دادند.

دکتر “مانوئل مونترو اوداسو”(Manuel Montero-Odasso)، از پژوهشگران این پروژه گفت: ما شواهد دیرینه‌ای داریم که نشان می‌دهند مشکلات شناختی مانند حافظه ضعیف و اختلال عملکرد اجرایی می‌توانند پیش‌بینی کننده زوال عقل باشند. اکنون می‌بینیم که عملکرد حرکتی به ویژه نحوه راه رفتن نیز می‌تواند به تشخیص انواع متفاوت بیماری‌های عصبی کمک کند.

مونترو اوداسو به خاطر پژوهش در مورد رابطه میان تحرک و کاهش شناختی، در جهان شهرت دارد. وی، پیشگام رویکردها و روش‌های جدید تشخیصی برای پیشگیری و مقابله با زوال عقل زودرس به شمار می‌رود. همچنین مونترو اوداسو، گروهی شامل ۲۲ پژوهشگر و شش کارآموز را راهنمایی می‌کند.

این پژوهش، اختلالات راه رفتن را در طیف‌های شناختی گوناگون از جمله افراد دارای پارکینسون، اختلال شناختی خفیف، آلزایمر، انواع فراموشی و همچنین بیمارانی که از نظر شناختی سالم بودند، مورد بررسی قرار داد.

نتایج این بررسی نشان داد که داشتن تنوع زیاد در راه رفتن، با عملکرد شناختی پایین‌تر در ارتباط است. این بررسی توانست بیماری آلزایمر را با ۷۰ درصد دقت شناسایی کند.

“فردریکو پروچینی فاریا”(Frederico Perruccini-Faria)، از پژوهشگران این پروژه گفت: شواهد به دست آمده از این پژوهش، نخستین شواهد قوی هستند که نشان می‌دهند تغییرپذیری راه رفتن، یک نشانگر مهم برای فرایندهایی است که در مناطقی از مغز رخ می‌دهند که هم با اختلال شناختی و هم با کنترل حرکتی در ارتباط هستند. ما در این پژوهش نشان داده‌ایم که تنوع زیاد در راه رفتن به عنوان یک نشانگر این اختلال شناختی می‌تواند بیماری آلزایمر را به صورت قابل اعتمادی تشخیص دهد.

مونترو اوداسو ادامه داد: این تنوع راه رفتن را می‌توان مانند نوعی آریتمی درک کرد. شاید کادر درمان بتوانند این مورد را نیز مانند ارزیابی ضربان قلب به واسطه نوار قلب، در تنظیمات بالینی مورد بررسی قرار دهند.

“ریچارد کامیکیولی”(Richard Camicioli)، استاد “دانشگاه آلبرتا”(University of Alberta) و از پژوهشگران این پروژه گفت: داشتن تنوع در راه رفتن می‌تواند به عنوان یک نشانگر حرکتی برای بررسی کاهش شناختی و بیماری‌های گوناگون مورد استفاده قرار بگیرد و یک آزمایش بالینی برای بیماران به ویژه بیمارانی باشد که از فناوری پوشیدنی استفاده می‌کنند.

دیدگاه خود را به ما بگویید.